Historia budynku
Historia budynku sięga 30 października 1906r. W tym dniu odbyła się uroczystość przekazania tego obszernego gmachu młodzieży i nauczycielom ewangelickiego seminarium nauczycielskiego. Wzniesiono go torami kolejowymi na dwuhektarowej działce, położonej przy ówczesnej ulicy prowadzącej ku ŻłobiĄnie. Działkę wartości 50 000 marek przekazało na potrzeby seminarium miasto. Budowę gmachu szkolnego zrealizowano w ciągu trzech lat kosztem 331 940 marek, a na jego wzniesienie zużyto 1 593 600 cegieł. Obok gmachu głównego wybudowano nowoczesną, jak na owe czasy, salę gimnastyczną, urządzono przylegające do niej boisko sportowe oraz duży ogród szkolny.
Seminarium nauczycielskie przetrwało tutaj do 1926r., w którym ostatecznie zakończyło swoją działalność, podobnie jak inne tego typu placówki w ówczesnych Niemczech. Przyjęto wtedy inną koncepcję kształcenia nauczycieli. Od 1923r. w tym samym budynku rozwijała się powołana przez władzę szkolne tzw. Aufbauschule, która uzyskała póĄniej miano Szkoły piastowskiej (Piastenschule). Była to szkoła średnia, w której cykl kształcenia kończył się egzaminem dojrzałości. Osiągnęła ona pełnię swego rozwoju w 1928r., kiedy istniało już sześć klas. Wśród uczniów przeważali zdecydowanie chłopcy (w roku szkolnym 1933/34 ogólna liczba uczniów wynosiła 146, w tym tylko 18 dziewcząt).
Losy budynku po II wojnie światowej na długie lata związały się ze stacjonującą w Brzegu jednostką radziecką. Najpierw Rosjanie urządzili w nim klub oficerski, potem w bocznym skrzydle szkołę dla dzieci wojskowych. Szkoła z czasem przejęła cały budynek. Wewnątrz budynku przeprowadzono różne modyfikacje, nie zawsze najszczęśliwsze. Próby odzyskiwania budynku dla potrzeb polskiego szkolnictwa na terenie Brzegu sięgają już roku 1948. Nie przyniosły one jednak oczekiwanych rezultatów. Stało się to możliwe dopiero w roku 1991, gdy budynek, zwolniony przez wojska radzieckie, przekazano II Liceum Ogólnokształcącemu.
Budynek od strony zewnętrznej prezentuje się okazale, zwłaszcza od frontu. Wybudowany w stylu neorenesansowym, trzykondygnacyjny, zwieńczony od strony frontu dwoma wysokimi, trójkątnymi wklęsło - wypukłymi szczytami. Wspaniałe okna fasady, na pierwszej kondygnacji trzyskrzydłowe, u góry zamknięte są łukiem odcinkowym. Na drugiej i trzeciej kondygnacji okna są prostokątne, w środkowej części - trójskrzydłowe, w pozostałej -dwuskrzydłowe w obramieniu profilowanych opasek tynkowych. Do wnętrza prowadzą od strony fasady dwa duże otwory wejściowe wyposażone w dwuskrzydłowe, częściowo przeszklone drzwi. Ozdobą ryzalitu elewacji tylnej jest niewątpliwie zegar słoneczny, chyba jedyny zachowany w Brzegu. Na kwadratowej tarczy zegara w prawym górnym rogu widnieje stylizowane słońce o ludzkiej twarzy. Z jego ust wystaje gnom, czyli pręt rzucający cień na ośmiocyfrową skalę. W lewym dolnym rogu znajduje się motyw złożony z liści akantu. Całość wykonana jest w technice sgraffito, charakterystycznej dla architektury odrodzenia. Zegar odmierza wyłącznie godziny poranne i południowe (od szóstej do trzynastej). Takie ograniczone możliwości sprawiają, że urządzenie to spełnia bardziej funkcję dekoracyjną niż praktyczną. Parę metrów powyżej budowniczowie zamontowali zegar mechaniczny.
Do głównego gmachu przylega jednopiętrowy budynek łączący się ze skrzydłem bocznym. Całość usytuowana jest w pewnej odległości od ulicy.
